PPID bij paarden


PPID, vroeger ook wel Cushing genoemd, is een aandoening die bij veel oudere paarden voorkomt. Wat zijn de symptomen en oorzaken vanuit natuurgeneeskundig perspectief? Met uitgebreid ervaringsverhaal van de prachtige merrie Roos.


Wat is PPID of Cushing?


PPPID, vroeger ook wel Cushing genoemd is een aandoening die bij veel oudere paarden voorkomt. PPID is een afkorting van Pituitary Pars Intermedia Dysfunction. Dit betekent het disfunctioneren van het middengedeelte van de hypofyse plaats vind. De hypofyse gaat groeien en er ontstaat een goedaardig gezwel. In de hypofyse vind de regeling en afstemming plaats van hormonen en het zenuwstelsel. De hypofyse heeft daarmee een enorme invloed op heel veel verschillende lichaamsfuncties en met name op het hormoonstelsel.

Symptomen:

De volgende symptomen kunnen voorkomen:  
·        Vachtveranderingen: koperkleurig, lange krullerige vacht en moeilijk door de verharing heen komen
·        Hangbuik
·        Verlies spiermassa
·        Insulineresistentie
·        Hoefbevangenheid
·        Vetbultjes boven de ogen
·        Toegenomen eetlust
·        Veel zweten
·        Veel drinken en plassen
·        Toenemend sloom, minder alert, in zich zelf gekeerd
·        Afname van de weerstand

Oorzaken natuurgeneeskundig gezien

Natuurgeneeskundig gezien zijn er een aantal factoren te benoemen die PPID in de hand werken, namelijk:
·        Stress: door stress komt het hormoon cortisol vrij en dit kan tot een grotere belasting van de hypofyse leiden. Stress betekend niet altijd dat je een nerveus en angstig paard in de wei hebt staan. Heel vaak
zijn het de chronische stresssituaties, waarbij je eigenlijk niet zoveel aan het paard ziet, die zorgen voor een grote belasting van het paardenlichaam. Dit kan veroorzaakt worden door levensomstandigheden die niet goed bij het wezen van het paard aansluiten. Bijvoorbeeld: te vroeg gespeend zijn, weinig contact met soortgenoten, geen stabiele kudde om zich heen hebben, veel op stal staan, conflicten met de ruiter, te weinig ruwvoer, te weinig lichaamsbeweging, wedstijdstress, hoge eisen, te vroeg of te hardhandig inrijden, zelfs het niet zogen en opvoeden van veulens door de merries kan een oorzaak zijn.
·        Niet goed passende voeding: paarden hebben van oorsprong eigenlijk hele sobere voeding nodig. Grof, langstengelig hooi met weinig energie past het beste bij hun natuurlijke behoeften. Krachtvoer, te energierijk gras, portiegewijs voeren (2x per dag i.p.v. onbeperkt) halen het paard uit balans. Hierdoor kan er insulineresistentie ontstaan. Het hormoonsysteem raakt uit balans en de hypofyse raakt overbelast.
·        Vervuiling: het paard wordt tegenwoordig steeds meer belast met chemische stoffen, zoals pesticiden in het ruwvoer, vaccinaties, wormmiddelen, medicatie en milieuvervuiling. Chemische middelen halen het hormoonsysteem uit balans en daarmee raakt de hypofyse dus overbelast.

Regulier wordt vaak het middel Prascend voorgeschreven. Dit heeft bij een aantal paarden een positief effect maar bij andere paarden ontstaan er veel vervelende bijwerkingen of werkt het gewoon niet. Soms werkt de combinatie Prascend samen met natuurlijke middelen het beste.

Het verhaal van merrie Roos

Met behulp van natuurgeneeskunde kun je een hoop bijdragen aan een klachtenvrij paard. PPID kan je niet genezen, de gevoeligheid blijft altijd, maar je kan er wel voor zorgen dat de paarden zich weer veel beter gaan voelen en dat klachten, zoals hoefbevangenheid voorkomen worden.
Ik wil jullie meenemen in het verhaal over het prachtige paard Roos, die bij mij in de praktijk kwam met klachten die PPID deden vermoeden.

Tijdens de anamnese kwam naar voren dat Roos in haar veulentijd vroeg was gespeend omdat haar moeder overleden was. Ze kreeg nog een tijdje flesvoeding. Daarna ontwikkelde ze zich tot een paard dat wat afgesloten was. Ze leek niet altijd evenveel contact te hebben met haar soortgenootjes. Ze mocht ook niet altijd bij het voer komen. Na verschillende verhuizingen kwam ze bij een stal waar veel jonge paarden stonden. Hier leefde ze helemaal op. Ze begon te moederen en wilde graag voor al die jonge paarden zorgen. Helaas kon ze hier niet blijven. Uiteindelijk is ze bij een andere ruin komen te staan. Hier kan ze het goed mee vinden. Ook hier heeft ze de functie van moeder paard op zich genomen. Ze is lief en introvert.

Ze heeft veel verschillende voedingsomstandigheden gehad. Ze heeft in het verleden zowel op te rijk gras gestaan als ook veel te weinig ruwvoer gehad. Op dit moment gaat de eigenaar heel bewust om met voeding en is ze in de gelegenheid haar paard sober te voeren. Ze heeft verschillende malen hoefbevangenheid gehad. De laatste hoefbevangenheid ontstond na een vaccinatie.
Dus je ziet hier al een aantal factoren die PPID veroorzaakt kunnen hebben, namelijk: te vroeg gespeend, vaak verhuisd, niet voldoende de natuurlijke instincten (moedergevoelens) kunnen volgen, niet passende en te rijke voeding, vervuiling door chemische middelen. En ook kan er een genetische gevoeligheid voor het ontwikkelen van PPID kan bij dit paard aanwezig zijn.

Symptomen

Ze had al een hele geschiedenis achter zich van darmproblemen, scheef lopen, vastzitten in het lichaam, hoesten, stijve spieren, overgewicht, koliek en hoefbevangenheid. De laatste
hoefbevangenheid zat haar eigenaar echt met het haar handen in het haar. Want dit was de zoveelste keer en uit regulier onderzoek bleek dat ze PPID had. Regulier werd er Pracend geadviseerd. De eigenaar twijfelde want het leek er op dat Roos elke keer na het toedienen van chemische middelen, zoals wormkuren of een vaccinatie slechter werd en hoefbevangenheid kreeg. Ze schakelde dus Vitality4Animals in voor een natuurgeneeskundig consult.


Behandeling

Natuurgeneeskundig zijn we begonnen met de symptomen van de hoefbevangenheid te verminderen. Dit betekende de doorbloeding in de hoeven stimuleren en de pijn af laten nemen. Dit hielp. Heel geleidelijk begon Roos weer beter te lopen. Op het moment dat de hoefbevangenheid over was, zijn we ons op andere zaken gaan richten. Ten eerst natuurlijk de voeding, zoveel mogelijk tot onbeperkt, arm ruwvoer uit slowfeeders. Geen krachtvoer maar wel extra mineralen en vitamines om het lichaam zoveel mogelijk te ondersteunen. Vervolgens zijn we de darmfunctie, die behoorlijk ontregelt was
, gaan herstellen. Tegelijkertijd hebben we ook homeopathische middelen en bachbloesems ingezet op de mentale kant van het probleem. Haar introverte gedrag gaven mij toch een indicatie dat ook dit niet helemaal in balans was. Door een dierentolkgesprek kwam ik er ook achter dat Roos een grote veulens wens had. Helaas was een veulen in haar situatie niet mogelijk maar met middelen hebben we er wel voor gezorgd dat ze hier iets makkelijker mee om kon leren gaan. Ook hebben we met homeopathische middelen haar hele stofwisseling gestimuleerd. En tot slot bleek het ook nodig om hier lever en nieren regelmatig te ondersteunen.
We zijn nu een jaar verder en het gaat goed met Roos. Ja, ze heeft nog steeds overgewicht maar in haar gedrag is ze veel opener en zelfverzekerder. Haar vacht glanst, ze komt mooi door de rui heen en haar mest is prima. En nog belangrijker ze is niet meer hoefbevangen geraakt en heeft geen nare symptomen als hoest en koliek meer gehad.
Het blijft zaak haar paard regelmatig natuurgeneeskundig te laten checken en regelmatig weer middelen te geven om de balans te handhaven. Gelukkig komt Roos nu vrolijk en alert over en is het reguliere middel Prascend niet nodig.


Reacties